قبلنا نمی دونم چی بود که حتما باید هر هفته یکی دوبار می یومدم و می نوشتم الان نمی دونم چی شده  که روزها همین جور داره سریع می گذره و ادم فرصت سر خاروندنم نداره چه برسه به آپ کردن ولی امروز تصمیمی گرفتم بیام از گل پسر مامان  بنویسم

اخه این وروجک ما اینقدر شیرون زبون شده  و خوردنی شده که من هر چی بنویسم کمه دیگه کلی واسه خودش بلبل شده و هر چی رو می شنوه  فقط واسه یکبار تکرار می کنه نه بیشتر البته بچم کلی زبون اشارش خوبه و همه حرفاشو با اوش ایش میش اون ایین اینس که من موندم چی میگه این بچه هر جور شده حرفشو به ما می فهمونه البته فقط بنده می فهمم و نقش مترجم رو دارم و باید ترجمه کنم واسه بقیه.مراسم ترک شیر خدارو شکر به خوبی پیش رفت و دیگه چندان مشکلی نداریم البته شبا کلی بهونه گیری می کنه تا خوا ب بره و باید  یه شیشه شیر پاستوریزه رو سریع بدم دستش و خودش می خوره و  هزار دفعه باید کتاب حسنی نگو یه دسته گل رو بخونم  تا خواب بره. از بین همه کتابا عاشق این کتابه.

از یک تا ده رو می شموره البته سه و چهار رو خوب بلد نیست کرار کنه

از بین رنگا هم فقط ابی زرد قرمز  البته بعضی مواقع اشتباه هم می کنه

بچم کلی انگلیسی هم پیشرفت کرده البته به قول یکی از دوستان تو فارسیش گیر داره حالا انگلیسی بلد شده     البته فقط هلو  هوو اریو 

کلمه هایی  جالبی که  تکرار می کنه  و اشتباست اکثرا  عمه.ممد .علی البته (ایی میگه) مامان.مامانی.اب.شیر.گوبه

کش(کفش) باد(به کولر میگه باد)  موز. معین. امی حوشین(امیر حسین) زیا(زهرا) نق(قند)

آس(آش) مرغ.

---

 تو این ماه تولد زیاد داشتیم که البته از همه مهمتر تولد دوسالگی وروجک بود. ۲۸ اردیبهشت  هم که تولد خودم که به خاطر مریضی همسر گرامی و بستری شدن در بیمارستان (به خاطر الرژی شدید ) به سال دیگه موکول شد   ۲۰سالگیم مبارک  البته شما ۱۰سالشو  فاکتور بگیرین  چه زود گذشت. انشالله به خوبی و خوشی بگذره عمر که میگذره